Córka marnotrawna powraca.

Powraca po dwóch miesiącach. Pisząc tego posta odczuwam dreszczyk emocji, serio. Mam mieszane uczucia, ponieważ nie wiem, jak zostanie on odebrany po tak długiej nieobecności na blogu. Powiem szczerze, że rozważałam nawet zamknięcie bloga, ale szkoda mi tego wszystkiego.

źródło

Tak więc, oto jestem :D W tej chwili, jak już pewnie wiecie z fanpejdża, mieszkam i pracuję w Niemczech. Jakoś tak fajnie się złożyło, że od Fitblogerki dzieli mnie ok. 5 km, więc oprócz chłopaka (bo pojechałam z nim) mam tu kogoś znajomego, więc nie ma tragedii. Oczywiście tęsknię za rodziną i moimi kotami, ale w końcu musiałam zacząć zarabiać. Najwyraźniej w Polsce nie ma pracy dla ludzi z moim wykształceniem, jak zwykł mawiać Kiepski Ferdynand. 

To tyle ze spraw prywatnych, jeśli chodzi o treningi i jedzenie, sprawa jest trochę bardziej skomplikowana. Mianowicie, jeszcze zanim tu przyjechałam, planowałam zapisać się na siłownię razem z Gosią, ale na razie nie doszło to do skutku, więc na robienie przysiadów ze sztangą jeszcze sobie poczekam. Przy okazji chciałam ogłosić wszem i wobec, że po 3 miesięcznym odwyku od treningów i diety redukcyjnej oraz spuchnięciu (czyt. spasłam się z deczka ;), nie boli mnie już kolano. Za to bolą mnie inne rzeczy, ale to nic groźnego. Mam taka pracę, która po tak długiej przerwie z powodzeniem zastępuje mi treningi - zajmuję się kontrolą jakości przednich szyb samochodowych. I cały szkopuł tkwi w tym, jak wygląda kontrola takiej szyby. Zacznijmy od tego, że jedna waży 14 kg. Musimy ją z chłopakiem zdjąć ze stojaka ( jeśli zaczynamy nowy kontener, który jest mojego wzrostu, bardzo ciężko jest wyjąć z niego szybę, komuś kto tak, jak ja ma 157 cm wzrostu), postawić na stole, umyć jedną stronę, obrócić, umyć drugą stronę i z powrotem odłozyć na stojak. To wszystko powtarzamy ok. 270 razy przez 8 godzin, więc możecie sobie tylko wyobrazić, jaki mam workout ;] To jeden powód, dla którego nie chodzę jeszczę na siłownię. Drugi jest z nim związany - po dniu pracy, a po tygodniu tym bardziej, jestem tak obolała, że nawet po moich najbardziej hardkorowych treningach tak nie było. Wyhodowałam sobie takie barki, że czasem jestem skonsternowana jak patrzę w lustro ;) No i nauczona ostatnimi doświadczeniami, wolę nie ryzykować i nie przeginać, bo nie mieć znowu kontuzji.

Co do miski - jest dobrze, a nawet bardziej niż dobrze. Jako, że teraz sama decyduję, o tym co włożę do garnka, nie mam problemu z jedzeniem syfiastego jedzenia. Sama gotuję, jem mnóstwo warzyw i staram się szukać najmniej przetworzonego chleba. Czasem pozwolę sobie na coś słodkiego i jest mi z tym świetnie :) Tak samo jak z treningiem, w diecie też nie zamierzam narzucać sobie stalowego rygoru od samego początku. Staratuję z całkiem wysokich węgli i mimo wszystko zaczynam powoli wracać do formy, co bardzo mnie cieszy i tym bardziej motywuje do dbania o siebie. Swoją drogą, dopiero teraz jestem w stanie naprawdę ocenić, na ile zmieniłam swoje przyzwyczajenia i czy naprawdę zmieniłam tryb życia, czy nie była to tylko fanaberia. I wiecie co? Jestem usatysfakcjonowana i dumna z siebie, że mi się udało :) to chyba wszystko na dzisiaj, mam nadzieję, że strasznie tęskniliście i nadal mnie kochacie ;p W następnym poście powiem trochę o jedzeniu, wiem, że zdubluje ten temat z fitblogerką, ale mam kilka wniosków na ten temat i chciałabym się z Wami tym podzielić. Do następnego!

Pozdrawiam!

Lajtowe Święta....

...czyli kilka pomysłów na to, by spodnie po świętach nadal pasowały :) Domyślam się, że jest to rzecz, która niejednej z Was spędza sen z powiek. Ktoś, kto wymyślił kojeność Święta----> Sylwester kierował się jakimś kiepskim poczuciem humoru. Nam, kobietom zależy na tym, aby na imprezie sylwestrowej prezentować się i czuć pięknie, a po kilkudniowym obżarstwie świątecznym wzdęty i opuchnięty brzuch nam to po prostu uniemożliwia. Nie chodzi mi jednak o to, żeby tylko z powodu wyjścia na imprezę nie nażerać się, jakby jutra miało nie być. Wiem po sobie, że za każdym razem jak futrowałam na Wigilii i później ile wlezie, to potem przez najbliższy tydzień albo dłużej gorzko tego żałowałam i obiecywałam sobie, że więcej nie wepchnę w siebie tyle jedzenia, w dodatku tak ciężkostrawnego. No bo nikt mi nie wmówi, ze bigos albo sałatka z majonezem należą do lekkich dań. W związku z tym w zeszłym roku przemyciłam kilka małych, sprytnych modyfikacji do dań, które znalazły się na moim stole wigilijnym. Nie do wszystkich, ale kilka udało mi się zmodyfikować po swojemu. Może kilka z tych pomysłów sie Wam przyda i sprawi, że sukienka na Sylwestra będzie leżeć idealnie nawet po świętach. 

1. Wspomniana sałatka jarzynowa - ja zanim dodam do głównej miski majonezu, odkładam trochę niedoprawionej do mniejszej i dodaję do mojej sałatki jogurt naturalny z musztardą, solą i pieprzem. Niebo w gębie :) Teraz nie jem nabiału, ale wybiorę zło konieczne, bo chodzi o to, żeby zjeść to co lubimy, ale w lżejszej wersji.

2. Ryby - moim hitem jest ryba po grecku z duszonymi warzywami, nie smażę jej tylko przykrywam startą marchewką, papryką i cebulką wymieszaną z koncentratem pomidorowym i przyprawami, następnie dolewam odrobiny wody lub bulionu, trochę oleju i duszę w piekarniku w naczyniu żaroodpornym. Wszystkim smakuje, nie tylko tym na diecie. Jeśli Wasze rodziny nie tolerują na święta niczego co ma związek z dietą, możecie przygotować osobną porcję dla siebie.

3. Przyprawy - tu nie będę się rozpisywać, wszędzie gdzie tylko możecie ładujcie tyle kminku i majeranku, ile się da, ponieważ to, że wspomagają trawienie, nie jest wyssane z palca. Dodatkowo, profilaktycznie po obfitym posiłku można napić się herbatki miętowej, na pewno nie zaszkodzi.

4. Alkohol - w wielu domach nie ma świąt bez wieczornych drinków. Jeśli już zamierzacie pić jakiś alkohol, niech to będzie czerwone wino wytrawne lub półwytrawne. Świetnie pasuje do potraw i, tak jak zioła, wpomaga proces trawienia.

5. Mięso, wędliny - nie wiem jak u Was, ale u mnie zawsze na święta piecze się mięso w kawałku w ramach wędliny. Kiedyś, zanim zrobiłam u mnie w domu rewolucję w kwestii przygotowywania potraw, moja mama wkładała kawał mięsa do brytfanki, zalewała olejem i w sumie to je w tym piekarniku smażyła. Po rewolucji mięso uprzednio nasmarowane marynatą z oleju i przypraw wkładam do brytfanki, nalewam wody i piekę je, polewając co jakiś czas powstałym sosem, żeby nie wyschło. Uwierzcie mi, o niebo lepiej smakuje, a i tłuszcz nie cieknie po brodzie jak kiedyś.

6. Nieśmiertelny bigos - nie mówię tu o bigosie wigilijnym, bo to raczej postna kapusta z grzybami, ale prawdziwy bigosik bez mięska nie istnieje. I bez boczku oczywiście. I kiełbasy podsmażonej na tłuszczu z boczku i wrzuconej do bigosu. Smakuje dobrze, ale pamiętam, że potem trawiłam to w męczarniach jak anakonda. Więc jeśli już bidżis musi być na bogato, to albo jedno albo drugie. Kiełbasa, boczek i słoninka to nie jest dobre połączenie. Ja dodaje pokrojony w kostkę karczek i trochę kiełbasy. Też robi robotę i wszyscy są zadowoleni :)

Z mojej strony to tyle. Na temat kutii i innych typowo wigilijnych potraw się nie wypowiem, ponieważ u mnie w domu tego nie ma. Pierogów i ciast nie odchudzę, bo to by była profanacja ;) Barszczyk z uszkami też jest super, więc nie mam się do czego przyczepić. I najlepsza rada ze wszystkich: NIE PRZEJADAĆ SIĘ! Pamiętajcie, że jak pasek trzeszczy i błaga, zeby go poluzować, zróbcie to, ale nie po to, żeby dalej jeść ;D

Oczywiście wszystkie Wasze rady są mile widziane w komentarzach. Może też macie sposoby na to, by troszkę odchudzić tradycjne świąteczne dania?

Tymczasem życzę Wam wszystkim Wesołych Świąt, cudownych prezentów pod choinką, miłego czasu spędzonego w gronie najbliższych i przede wszystkim odpoczynku i braku stresu! Hoo, hoo, hooo! Merry Christmass! 

Sprostowanie mojego udziału w akcji DSSNZ.

Nie wiem czy ktoś zauważył czy nie, ale przestałam publikować posty na temat mojego udziału w naszej akcji blogowej. Uważam, że powinnam powiedzieć, dlaczego tak się stało, ponieważ po pierwsze chcę być z Wami szczera, po drugie utnę ewentualne zjadliwe komentarze na ten temat. W poprzedniej notce dotyczącej akcji wspomniałam o moich kontuzjach i zmianie treningu na lżejszy. Miałam nadzieję, że to pomoże i nie będę musiała całkowicie rezygnować z treningów siłowych. Niestety rozkraczyłam się na amen i póki co mogę o siłówce zapomnieć. U lekarza na razie nie byłam i jeszcze trochę sobie poczekam na tę wizytę, ale poprosiłam o poradę kompetentną osobę i dowiedziałam się, że na chwilę obecną moja aktywność fizyczna powinna się ograniczyć do basenu, by nie nadwyrężać kolana, pleców i barków, ale też do końca nie rezygnować z ruchu i się nie zastać.. Dodatkowo powinnam chodzić na masaże i korzystać z zabiegów w kriokomorze. Ponadto powinnam zacząć suplementację hydrolizowanym kolagenem lub 4flex/Animal Flex. Co do basenu i suplementów, na pewno zastosuję się do rady, z resztą finansowo może być ciężko, ponieważ są to drogie zabiegi, ale podobno basen i odpoczynek powinien pomóc. 

Co do diety, dostałam zalecenie, by wrócić do mojego podstawowego zapotrzebowania kalorycznego i spożywać więcej, niż dotychczas, tłuszczu. Podsumowując  - mam chwilowo wakacje i czas na to, żeby zadbać o swoje zdrowie. Kiedy już dojdę do ładu i wznowię treningi, na pewno nie popełnię już tych samych błędów co teraz, żeby uniknąć w przyszłości takich sytuacji, bo naprawdę wcale nie skaczę z radości, wiedząc, że nie muszę ćwiczyć. Mało tego, mam na to wielką ochotę, ale należy mi się odpoczynek ;)

źródło

Co do diety, nie zamierzam porzucić mojego stylu życia ani ponownie osiągać wagi młodej orki. Nadal planuję odżywiać się w taki sposób jak do tej pory, wg zaleceń będę jeść trochę więcej (mam wejść na podstawowe zapotrzebowanie energetyczne), ale ciagle będą to zdrowe posiłki. I żeby całkowicie nie rezygnować z udziału w akcji, pomyślałam, że mimo wszystko mogłabym wrzucać posty z moim jedzeniem, więc mniej więcej co tydzień możecie spodziewać się jakiegoś fotomenu. Możliwe, że znajdzie się tez kilka łatwych i szybkich przepisów. Podoba Wam się taki pomysł? Dajcie znać w komentarzach, bo mam już całkiem sporo materiału na takie posty.

Pozdrawiam!